In juni was het zo ver. Na 2 jaar naast Mems gewandeld te hebben, had ik eindelijk genoeg gespaard voor ons nieuwe zadel.
Ik had de afgelopen 2 jaar tijd genoeg gehad om uit te zoeken welk zadel ik graag wilde.
Voorheen had ik een heerlijk endurance zadel, maar stiekem wilde ik toch wel weer terug naar een western zadel.

Omdat ik er bij Mems een beetje tegen aan was gelopen dat ze uit haar zadel was gegroeid, zocht ik eigenlijk iets wat kon meegroeien. Want in de winter zit ze toch net wat anders in haar bespiering, dan in de zomer.
Ik wilde niet weer het risico lopen, dat het zadel ‘ineens’ niet meer paste.

Boomloos zadel.

Door deze wensen kwam ik uit bij een boomloos zadel. Ik had zelf totaal geen ervaring met boomloze zadels, dus heb ik mijn grote vriend Google aangeslingerd en ben ik informatie gaan verzamelen.

Daar kwam ik verschillende merken tegen, maar mijn hart ging sneller kloppen toen ik op de site van Edix terecht kwam.
Ik heb heel die website uitgeplozen en van voor naar achteren gelezen.
Toch bleef ik met nog wat vraagjes zitten, want ik las op internet wat wisselende verhalen over boomloze zadels in combinatie met de wat zwaardere ruiter.

Dus ik slingerde mijn mailprogramma aan en heb een berichtje gestuurd naar Edix, waarin ik al mijn vragen heb gesteld.
Al gauw reageerden ze enthousiast en met uitgebreidde informatie terug. Ze waren ook zo klantvriendelijk geweest om alvast te kijken welke dealer er het dichtst bij ons zat.

Want ja… dat was wel 1 van de criteria geworden van mij. De zadelpasser mocht niet verder dan een uur van me vandaan zitten. Want dat was 1 van de dingen waar ik bij mijn vorige zadel tegen aan liep. Dat was 2,5 uur heen en 2,5 uur terug met de trailer.
Daar had ik zelf niet meer zo’n zin in en dat wilde ik Mems ook niet meer aandoen.
Dus het was eigenlijk super dat Edix al meteen een dealer had die een half uurtje bij ons vandaan zat.

Dezelfde avond heb ik nog contact opgenomen met Luc van Equus Sensus en hebben we met elkaar gesproken.
Hij vertelde enthousiast over de zadels, de kosten en hoe hij te werk ging.
Ik had verteld dat het echt nog niet voor nu was, want er moest eerst nog flink gespaard worden.
Hij had daar alle begrip voor en benoemde dat hij het tof vond dat ik er zo bewust over nadacht en mee bezig was.

Dus afgelopen juni was het zo ver… Eindelijk kon ik Luc een berichtje sturen met de vraag of hij wilde komen voor een pasconsult.
Natuurlijk vond ik dat retespannend en gingen er allerlei twijfels door mijn hoofd.
Want ja, Mems is helemaal geen grote pony, heeft een korte rug en ja.. dan heb je mij. Ik ben redelijk stevig, dus pas echt niet in het kleinste formaat zadel.

Maar Luc wist mij al gauw gerust te stellen en was niet te beroerd om verschillende zadels te laten passen.
Ik moet bekennen dat ik er ook wel een beetje tegen op zag om boomloos te rijden. Ik had gelezen dat je voor een boomlooszadel toch wel een wat onafhankelijke zit nodig had om je balans te houden.
Nu vind ik mezelf niet echt de meest stabiele ruiter, dus ik zag mezelf al als een soort wiebelende lappenpop op dat zadel zitten.
Maar dat viel echt reuze mee. Ik ben op gestapt en voelde me meteen safe in dat zadel. Ik zat ook gewoon echt lekker.
Misschien was dat het voordeel van 2 jaar niet rijden ofzo? Dat ik ook niet meer wist hoe het was om in een boomzadel te zitten?

Geen idee, maar de eerste ervaring was echt heel fijn. Ik mocht de zadels beiden op proef houden. Ik mocht er net zo lang mee rijden, totdat ik zeker wist welke het zou worden.
Hij gaf me vooral het advies om de zadels zo te gebruiken, alsof ze van mezelf waren en er alles mee te doen, wat ik zelf met mijn eigen zadel ook zou doen.
Dus dat betekende, dat Mems en ik weer lekker door de polder konden gaan rijden
Na een weekje heb ik terug contact opgenomen met Luc, omdat ik nog eens wilde testen met een maatje groter.
Voor Luc was geen enkele vraag te veel, want hij zorgde dat er een groter testzadel kwam en uiteindelijk is Luc nog eens geweest om alles goed af te stellen.
Dat betekende dat de kogel eindelijk door de kerk was: Jaaaa, ik had een nieuw zadel!

Kilometersvreten!

De afgelopen maanden hebben we daar dan ook al volop gebruik van gemaakt. Want we hebben weer heel wat kilometers door de polder gereden. We zijn weer op weg om een stelletje kilometervreters te worden.
Misschien geniet ik nu nog wel extra van elke kilometer, omdat ik zo lang gefantaseerd heb in mijn hoofd hoe het zou zijn om weer lekker met Mems de polders in te trekken!