Schriktraining met landbouwmachines!


Afgelopen zaterdag was het weer een heerlijk ‘pennydagje’! We deden namelijk mee aan de schriktraining met landbouwmachines bij Horse Improvement. Ik wilde hier graag aan meedoen omdat we regelmatig landbouwmachines tegen komen en Mems en ik hier nog niet altijd even stabiel op reageren. Als we ruimte hebben, dan lukt het wel, maar als er aan de ene kant een diepe sloot is en aan de andere kant komt er een tractor aan… dan wil het nog wel eens gebeuren dat we toch wat gekke sprongen maken. Om wat meer vertrouwen te krijgen in elkaar en in de situaties met landbouwmachines zijn we afgelopen zaterdag de uitdaging aangegaan!

s’ Ochtends ben ikĀ  gestart met het ophalen van Ayla, want Ayla haar bazinnetje zit momenteel zonder vervoer. De dag ervoor hadden we al even geoefend, omdat Ayla gewend is om vervoerd te worden met een vrachtwagen, wilden we even testen of ze ook trailerproof was. En ja hoor, het laden ging als een tierelier, dus ook het laden op zaterdagochtend verliep lekker vlot. Nadat Ayla bij Horse Improvement in de paddock stond, ben ik weer terug gereden om Mems te halen. En natuurlijk liep Mems ook direct de trailer op, om zich bij aankomst bij Horse Improvement in de paddock naast Ayla te installeren waarbij ze heerlijk konden genieten van een pluk hooi!

De schriktraining startte met een stukje theorie, waarbij Sarina duidelijk maakte dat het voornamelijk om onze eigen houding, ons eigen denken en ons eigen handelen gaat. Dat de paarden schrikken is niet erg, het belangrijkste is hoe wij er mee omgaan.
Ik zat samen met Angelique in het eerste groepje. We hadden een primeur want Angelique deed voor het eerst mee met haar zwarte parel! En wat deed hij het goed! We startten aan de hand en mochten rond de stilstaande tractors lopen, linksom en rechtsom. Op zich reageerde Mems hier wel goed op. Ook toen de tractor gestart werd, kon ik wel in contact met haar blijven toen ze schrok, waardoor ze al gauw weer rustig meeliep.


Er was ook een oldtimer, waarbij ze wel een beetje raar stond te kijken naar de rook die uit de uitlaat kwam bij het gas geven. Nadat onze pony’s goed reageerden op de stilstaande, gasgevende tractors was het tijd voor de volgende stap! De oldtimer werd aan de kant gezet en de ‘grote’ tractor werd naar het midden gereden waar deze steeds heen en weer reed. We oefenden om er naast, voor en achter te lopen. Mems vindt het vooral heel spannend als de tractor achter haar zit. Dit heb ik ook gemerkt toen Mems pas onder het zadel was en we onze eerste ritjes in grotere groepen gingen doen. Als er dan paarden achter ons reden, werd ze onrustig en moest ze even stoppen, zodat ze achterom kon kijken wat het was. En dit deed ze nu weer. We moeten dus veel blijven oefenen op het focus houden als er dingen achter haar gebeuren.
Uiteindelijk hebben we heel tevreden de bak verlaten en zijn we bij de anderen gaan kijken.
Nadat iedereen aan de hand met de paarden had gewerkt, konden we aanschuiven voor een heerlijke lunch!

Mems heeft hard gewerkt tijdens de schriktraining.

Na de lunch ben ik Mems gaan opzadelen omdat het nu onze beurt was om onder het zadel de uitdaging met de tractors aan te gaan. Het stappen rondom de stilstaande tractor ging best goed. Ze bleef haar focus houden bij de oefeningen die ik vroeg, maar toen de tractor begon te rijden was het toch even andere koek. Ik heb geprobeerd naast de tractor te lopen, maar ze gooit zich dan zo lekker over de schouder heen, waardoor ik er best wel wat werk aan had om haar recht te zetten. Uiteindelijk lukte dat, waarna ik wat meer voor de tractor ben gaan rijden. Dit vond ze natuurlijk wel een beetje eng, want ja als er zo’n groot monster achter je rijdt… wie zou er dan niet met dichtgeknepen billen lopen???
De belangrijkste les die ik vanuit de schriktraining heb meegenomen is dat ik moet loslaten. Ik heb de neiging dat als het spannend wordt, ik mijn teugels korter pak en haar opsluit. In mijn hoofd heb ik dan de gedachte dat ik haar ‘kader’, maar in werkelijkheid zorg ik er alleen maar voor dat de druk voor haar oploopt, waardoor ze een bommetje wordt. Sarina heeft me goed geholpen door steeds weer te benoemen dat ik moest blijven ademhalen en haar ruimte moest geven door mijn teugels niet strak op te pakken. Dit zorgde er voor dat Mems steeds meer ontspande en we uiteindelijk ook dravend de tractor tegemoet konden rijden.

We zijn nog niet bomproof, maar het was weer een super leerzame dag. Ik hoop dat er nog een vervolg komt, want ik merk dat ik het wel nodig heb dat iemand met me meekijkt die af en toe zegt: ‘Ademen, los laten, ontspan’. En door deze dag ben ik me daar weer bewust van!

Samen met mijn pennyfriends op hun zwarte parels!

Wil jij ook op de hoogte blijven van de clinics die Horse Improvement organiseert? Volg dan hun facebookpagina!


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *