Rijden in Renesse.


Zaterdag 2 september was de eerste dag van mijn vakantie en op welke manier kan je die beter beginnen dan op stap te gaan met Mems? Het was eigenlijk een combinatie van het aangaan van een nieuwe uitdaging en het inlossen van een afspraak die al een paar jaar stond! Mems en ik waren door Elles en Spry uitgenodigd om te komen rijden in Renesse.
Elles en ik kijken hier al heel lang naar uit, want we hebben alle twee een Welshcob en ja hoe gaat dat als de fantasie van twee ‘pennymeisjes’ op hol slaat? Dan moet er natuurlijk eens een ritje gemaakt worden waarbij de twee knappe Welshcobs samen op stap gaan.

Ik had Mems verteld dat we echt eens ´samen alleen´op pad zouden gaan met de trailer. Dit was voor ons weer een nieuwe mijlpaal, want normaal gezien gaan we ergens naar toe met mensen of paarden die Mems kent. Maar deze keer gingen we helemaal in ons ‘uppie’ naar Renesse, om daar Elles en Spry te ontmoeten.
Elles had een fantastische startplek gekozen bij het Transferium in Renesse.  Echt een superplek, want er is ruimte zat.
Daar aangekomen heb ik Mems nog even op de trailer laten staan terwijl Elles een bakje thee uit haar auto toverde! Terwijl ik daar zo met mijn thee het vakantiegevoel tot me stond te nemen en al weer enthousiast met Elles stond te kletsen, besefte ik dat mijn hart een enorme vreugdesprong maakte…. want Mems stond poeslief op de trailer. Ik had bijna gedacht, dat ze niet mee was, zo stilletjes stond ze op de trailer te wachten.

Na ons bakje thee zijn Elles en ik gestart om onze pony’s rijklaar te maken. Mems kwam braaf de trailer af en liet zich makkelijk vastzetten aan de trailer. Al vond ze het wel moeilijk om haar rechter voorbeen op de grond te laten staan. Ik vind het een irritante gedraging als ze staat te kappen, dus we hebben nog een puntje om aan te werken. Maar voor de rest bleef ze echt super lief staan, zodat ik op het gemakje haar zadel op kon leggen, waarbij ik deze keer ook de zadeltas van Stowaway van mijn moeder had meegenomen. Daar zaten mijn boterhammetjes, appeltje en flesje water voor onderweg in, voor het ultieme avontuurlijke gevoel!

Alles verliep heel relaxed en na het opzadelen hebben Mems en Spry elkaar even goedendag ‘gepiept’, zoals echte merries dat doen! Daarna konden we vertrekken. De eerste kilometers voelde ik al dat mijn beide mondhoeken bijna aan mijn oren vastgeplakt zaten… Alleen al dat eerste stukje, gewoon een ruiterpad, gewoon heel simpel, maar wat kan ik daar van genieten. Gewoon een pad wat speciaal voor ons is…. dat is echt iets wat we in Zeeuws Vlaanderen helaas maar ongeveer 3 kilometer hebben… En daar op Schouwen-Duiveland hebben ze gewoon prachtige paden, waarbij je gewoon lekker van je paard kan genieten en voor de rest niks of niemand tegen komt.

Elles en Spry waren super goede reisleiders! Ze brachten ons via prachtige paden naar een prachtig stuk strand. Het leuke aan dat strand is dat er geen paalhoofden zijn. Dus je kan gewoon hele stukken blijven rijden. Mems voelde zich er ook helemaal thuis en liep hele stukken door het water alsof ze nooit iets anders had gedaan! (Terwijl thuis de plassen vol met monsters zitten!)
Er was 1 dingetje waar ik Mems niet op had voorbereid en dat was op de bezoekers van het naaktstrand 😉 Maar ook dat was ze alweer gauw vergeten toen we al galopperend over het strand gingen.
Ik zal jullie verklappen dat ik er altijd van heb gedroomd dat ik met Mems kan galopperen, zonder dat ik steeds aan haar mond moet hangen. Soms probeert ze tijdens de galop een tornado na te doen, met als resultaat dat ik echt even aan de rem moet trekken. Ik vind het zelf nooit leuk om zo hard in haar mond te moeten trekken, maar in zulke gevallen gaat de veiligheid voor het ´netjes´rijden.
Deze keer kon ik gewoon met een los teugeltje langs het water galopperen, gewoon heel relaxed! Teugels in 1 hand en genieten maar!  Zelfs toen ze tussen de versieringen van een soort van trouwceremonie en de golven in moest lopen, liep ze er bij alsof dit de normaalste zaak van de wereld was! Zooooo ontzettend gaaf!

Verrassing!
Elles had nog een supergave verrassing in petto! Ze vroeg of ik dezelfde weg terug wilde, of dat ik het zag zitten om de steile helling te pakken? Nou… nu we hier toch waren, doe ons maar de steile helling! En wauw!!! Wat was dat gaaf! Ik kan je eigenlijk met woorden niet uitleggen hoe gaaf het is om samen met Mems in galop een aanloopje te nemen om de zandhelling op te gaan. Ik heb er geen woorden voor hoe gaaf het is om te voelen hoe hard Mems haar best deed om die berg op te gaan, ik voelde dat ze elke spier in haar lijf aanspande om die helling op te gaan. Ik platliggend op haar rug, zij als een bonk hard werkende spieren, samen de top bereikt!!!! Wauw!!! Echt…. ik kan je niet uitleggen hoe magisch het voelt om dit samen met Mems te doen. Het voelt zo gaaf om boven te komen en echt te moeten uitblazen…. Stiekem had ik nu graag al een hartslagmeter willen hebben, want ben heel benieuwd hoe hoog haar hartslag was. Wat een explosieve prestatie had ze geleverd!!!

Gelukkig was er na deze stevige klim, die het oergevoel in ons naar boven bracht, weer een prachtig pad waar we op adem konden komen. Mems genoot van elke stap die ze zette, ze bleef kranig het ene been voor het andere zetten en was niet moe te krijgen. Zelfs bij de koeien keek ze niet op of om.

Op de terugweg zijn we weer langs het strand gegaan en hebben we zelfs even gepauzeerd bij strandpaviljoen ´De Zwaluw´. Het leuke is dat ze dit strandpaviljoen gewoon een balk heeft waar we de pony’s aan vast konden zetten. Voor mij was dit ook wel weer een uitdaging, omdat ik het in nieuwe situaties soms nog best een beetje spannend vind om Mems vast te zetten. Gelukkig kon ze heel goed bij Spry afkijken hoe ze zich moest gedragen. Mems bleef dan ook gewoon lekker soezend in het zonnetje staan, terwijl wij even wat konden drinken en een bezoekje aan het toilet brachten.
Na onze stop was het nog een klein stukje naar de trailer. Daar aangekomen heb ik Mems aan een boom vastgezet zodat ze tijdens het afzadelen wat kon eten (Ja ja, ook dat was een nieuwe mijlpaal). Mems had ook wel een slokje water verdiend en natuurlijk ook een hele dikke knuffel. Want wat was ze braaf geweest!

 

Het was echt zo genieten! Elles en ik waren natuurlijk volop aan het kletsen, terwijl Mems en Spry ook echt superlief naast elkaar liepen. Normaal gezien is Mems best wel een ‘merrie’ en verdraagt ze echt niet zomaar iedereen naast haar. Zo loopt ze meestal wel met een schuin oortje of een zwiepende staart, maar met Spry was het meteen dikke mik! Zou de Welscob band zo sterk zijn??? Dat onze pony’s zo braaf waren, leverde al helemaal een bijdrage aan het smeden van allerlei snode plannen, zoals weekendjes weg en nieuwe plekken verkennen! Maar eerst kom ik nog eens terug om de rest van de omgeving te verkennen en dan neem ik graag mijn vriendinnetjes mee!

Voor degene die benieuwd zijn naar de route, klik op deze afbeelding!

 


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *