Pyjama’s, slaapmutsen en badjassen!


Afgelopen weekend was het zo ver! Het Wapperende Manen Wake-Up Call Weekend stond voor de deur. Gewapend met pyjama, slaapmuts en badjas ging ik zaterdagochtend op pad naar Mems, want we hadden weer een wandeldate met Mems haar knappe Tinkerbuurman Gentle.
Eerst heb ik Mems even lekker geborsteld, want ja, altijd als we met de buurman op pad gaan, wil ze er wel een beetje appetijtelijk uitzien. Nu had ze geluk, want ik had niet alleen voor mezelf een slaapmuts gescoord, maar ook voor haar!

Omdat het best wel frisjes was, heb ik lekker mijn pyjamabroek over mijn gewone broek gedaan en mijn badjas als extra laagje over mijn gewone jas en om het compleet te maken, had ik natuurlijk ook mijn slaapmuts op. Dus ik zag er een klein beetje uit als een Michelin-poppetje wat net wakker was geworden.

Waarom loop je in je pyjama op straat?
Mems had er zin in, want ze was ook wel heel benieuwd naar de reacties van de medeweggebruikers als ze ons zouden tegenkomen. We liepen Gentle tegemoet en tijdens de eerste kilometer hadden we al enkele autobestuurders hun wenkbrauwen zien op trekken! Ook werden we aangesproken door een wandelaar die de vraag stelde waarom we er zou uitgedost bij liepen. Deze meneer luisterde geduldig toen ik vertelde dat we aandacht willen vragen aan de medeweggebruikers om langzaam en met gepaste afstand ruiters en menners voorbij te steken. Dus eigenlijk was na de eerste kilometer al duidelijk dat het in ieder geval iets teweeg had gebracht.

Gentle onder zijn dekbedje!

Na ongeveer 2,5 kilometer kwamen we Gentle tegen met Myriam! Gentle had voor de gelegenheid zijn dekbedje nog lekker op liggen. Samen zijn we door de polder verder gewandeld en af en toe zag je toch mensen even afremmen om te kijken wat er daar nu door de polder liep.  Bij ons in de polder stond er een tulpenveld en we hadden bedacht dat het wel leuk was om daar naar toe te gaan om wat foto’s te maken.

Na de fotoshoot zijn we weer op weg naar huis gegaan, waar fietsers, automobilisten en vrachtwagenchauffeurs ons een beetje raar aankeken! Dit resultaat beloofde wel wat voor de volgende dag! Want dan zijn we op pad gegaan met de koetsen!

Zondag.
De zondag mochten de kleinste en de grootsten van ons clubje voor de koets. Billy van Myriam en Lars en Nelly van Johan hadden de eer om ons over de grens mee te nemen. Maar voordat we gingen vertrekken, zorgden we er voor dat iedereen zijn slaapoutfit aanhad. Voor Johan hadden we speciaal gezorgd dat zijn slaapmutsje over zijn hoed zat, zodat hij het slaapmutsje niet kon vergeten.

 

 

 

 

 

We begonnen de rit richting het kanaal, waarna we even een stukje over een drukke weg moesten rijden. Dit was weer zo leuk! Want de auto’s die ons voorbij reden, reden nu rustig want ze wilden toch wel zien wat dat allemaal was, die mensen met badjassen, pyjama’s en slaapmutsen! Dus alleen al dat we dit aanhadden, zorgde er al voor dat er minder snel werd gereden!
Na de drukke weg, hebben we even een plekje gezocht om te rusten, want de boerenpaarden waren dit jaar nog niet zo veel op pad geweest, dus wilden we het rustig aan doen.

Paddepoele!
Na de rust zijn we richting Paddepoele gegaan! Vraag me niet meer waar het ligt, want ik weet het niet, maar alleen al de naam vonden wij heel erg grappig! We kwamen langs prachtige stukken in de polder, waar het best wel rustig was. Waarschijnlijk was het voor veel mensen toch nog te koud om er op uit te trekken, stiekem waren we erg blij met de warmte van onze extra pyjamabroek en badjas!
Bij de tweede stop stonden we lekker beschut en konden we op het gemak van een bakje koffie en een appelflap genieten. Natuurlijk wilde de jeugd ook zo’n lekkere appelflap, want wat is er nou leuker dan op zondagochtend in je badjas een lekkere koek eten?

Daarna zetten we onze rit voort en ontdekten we weer supermooie plekjes. Het is zo gek dat we eigenlijk nog geen 20 kilometer van huis zijn en dan toch het gevoel hebben dat we in een hele andere wereld zijn. Ik durf bijna te zeggen dat als Johan ons had achter gelaten, dat we dan wel een beetje verdwaald waren. Maar gelukkig was Johan weer de perfecte reisleider om ons door het mooie Belgische landschap heen te leiden. Als een echte heer hield hij er ook rekening mee dat wij vrouwen af en toe een boom of struik nodig hebben om ons achter te verschuilen voor een sanitaire stop.

Vakantiegevoel dichtbij huis!
Het was eigenlijk een ritje waarin ik van de ene verbazing in de andere viel. Het was niet alleen dat we een vakantiegevoel hadden, terwijl we gewoon dicht bij huis waren, maar Johan liet ons ook weggetjes en paadjes zien waar ik het bestaan niet vanaf wist, terwijl ik er toch eigenlijk al mijn hele leven voorbij ben gereden! Zo leuk om te zien dat de omgeving van Eede echt prachtige mogelijkheden heeft om buiten te rijden. Eede is niet direct een plaatsje waar je aan denkt, maar ‘de Biezen’ heeft echt verrassend mooie plekjes om te paard of met de koets te ontdekken.

 

Myriam is samen met Billy wat eerder afgeslagen, zodat ze weer richting huis kon. Ik mocht het laatste stukje meerijden met Johan. Het is altijd een feestje om te zien hoe braaf Lars en Nelly staan te wachten tot ze helemaal zijn uitgespannen. Johan heeft geen hulp nodig want ze blijven gewoon als een standbeeld stil staan. Ook tijdens het afspuiten van hun benen verzetten ze geen stap!

Het was weer een prachtige rit in een mooie omgeving en we hebben veel lol gehad, omdat het toch wel heel leuk is om op pad te gaan in je pyjama!
Er waren nog enkele mensen op pad geweest in hun pyjama! Foto’s kun je bekijken op de facebookgroep van het Wapperende Manen Wake-up Call Weekend. Wij hebben in ieder geval ervaren dat deze outfit er voor zorgt dat mensen langzamer gaan rijden, al is het maar uit nieuwsgierigheid! We hebben ook al de vraag gekregen of het een terugkerend iets is. Dus wie weet, halen we volgend jaar weer eens onze pyjama’s, slaapmutsen en badjassen uit de kast! En hopelijk kan Mems dan ook weer onder het zadel mee!

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *