Mems tussen de dubbele lijnen.


Gisteren was het weer zo ver! We hadden weer een activiteit op de planning staan van Recreatie Ruiters Zeeuws Vlaanderen. Deze keer werden we uitgedaagd om met de dubbele lijnen te werken. Als ik het een ander zie doen, ziet het er altijd zo simpel uit…. Maar ik wist dat het een pittig half uurtje ging worden bij Sarina van Horse Improvement.

In de ochtend bij het opstaan kwam het zonnetje al een beetje te voorschijn en toen ik bij Mems aan kwam, was er ook al een blauwe hemel! Eerst heb ik de trailer aangekoppeld en de bus gevuld met allerlei attributen die ik eigenlijk te weinig gebruik, zoals een longeersingel, een kaptoom en de dubbele longeerlijn. En daarna heb ik Mems een lekkere borstelbeurt gegeven, zodat we fris en fruitig op pad konden gaan.

Op pad met d’r maatje.
Er was ook nog een extra uitdaging! Mems ging deze keer niet alleen op stap , maar ook haar vriendinnetje Edelweiss ging mee. De uitdaging zat hem niet echt in het samen op de trailer staan, want ze vinden het geen probleem om naast elkaar te staan en ze werden trouwens toch vermaakt door het goed gevulde hooinet wat voor hun neus hing.
Nee, de echte uitdaging was vooral dat als er 1 aan het werk moest, de andere op de trailer moest blijven staan. Zowel Edelweiss als Mems zijn er niet echt goed in om alleen op de trailer te staan. Bij Edelweiss hoor je meestal wat gehinnik en gestommel, maar Mems voegt daar ook nog ‘huppelen op de plaats’ aan toe als ze alleen staat.

 

 

 

Vol goede moed zijn we richting Horse Improvement vertrokken.  Sarina was er nog niet, dus hebben we eerst alle spulletjes klaar gelegd bij de bak.
Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en heb Mems even aan de enkele longe laten lopen om op te warmen. Ik had de longeersingel al opgelegd bij Mems, maar omdat deze longeersingel net een tikkeltje te groot is, heb ik er een dekje tussen gelegd, waardoor het perfect past.
Na het opwarmen was Sarina er en heeft ze me geholpen hoe ik de dubbele longe aan de kaptoom en de longeersingel bevestig.  Aan de linkerkant had ik netjes de lijn door het ringetje van de longeersingel gedaan, maar aan de rechterkant was ik dat dus even vergeten. Gelukkig zag Sarina dat het niet klopte en heeft ze het even gefixt.

Ingewikkeld.
Ok…. maar daar sta je dan. Een pony, een longeersingel, een kluwen aan longeerlijn en een longeerzweep…. En nu moest ik Mems in beweging zien te krijgen, het tempo regelen en ook nog sturen. Niet alleen de lange lijn gebruiken, maar ook de longeerzweep, die ik beter niet in de hand met de hele kluwen aan longeerlijn kon beet houden en natuurlijk mocht ik ook niet vergeten hoe ik mijn lichaamstaal kon inzetten om Mems te laten doen wat ik wilde. Ze mocht niet naar binnen vallen, dus moest ik haar schouder naar buiten zien te krijgen… Weet je hoe moeilijk het is als ze een paar meter van je vandaan loopt, je haar niet kan aanraken met je zweep en tegelijkertijd geef je wel druk op de binnenlijn, omdat je wil dat ze toch met stelling naar binnen loopt. O ja, en wel blijven meelopen he, anders kom ik weer in een verkeerde positie, waardoor ze weer lekker naar binnen komt te vallen.

Alles tegelijk. 
Sarina had best wel werk aan mij, want werken aan de dubbele lijnen lijkt soms wel een totale body-work-out maar dan in combinatie met hersengymnastiek.
Ik vind het moeilijk om stelling naar binnen te vragen, zonder dat ze naar binnen komt. Ik vind het ook nog best lastig om aan te voelen hoeveel druk ik op de lijn moet zetten, want soms heb ik het idee dat ik met de kracht van een olifant aan haar aan het trekken ben en dan gebeurd er nog niks. Ook het alles tegelijkertijd doen, is best wel pittig. Want ik heb de neiging om 1 ding tegelijk te doen. Als ik druk geef, dan vergeet ik bijvoorbeeld weer mee te lopen met haar schouder.  En dan heb ik het nog maar over aan 1 kant longeren met de dubbele lijnen.

De weg kwijt.
Want dan komt Sarina nog met de leuke opdracht: ‘Doe maar van hand veranderen’ Ok, en hoe doen we dat dan? Gelukkig heeft Sarina meerdere opties, je kan buitenom, maar je kan ook midden door je longeercirkel. Volg je het nog? Nou, om eerlijk te zijn, was ik even de weg kwijt, want wat hoe ga ik dit dan weer voor elkaar krijgen? Gelukkig is Sarina echt een super lesgeefster die stap voor stap zegt wat ik met mijn handen, benen, lichaam, zweep en lijnen moet doen. Dit zorgde er voor dat Mems inderdaad de andere kant ging oplopen.
Het is echt zo ingewikkeld, maar het geeft zo’n ontzettende kick als het lukt. Het is net alsof ik vleugels krijg als er stukjes tussen zitten waarbij Mems loopt, zoals ik het van haar vraag. Het is echt een feestje voor mij als ik merk tijdens het hand veranderen dat ik steeds beter snap wat ik moet doen en dat het er steeds soepeler uit ziet. Maar…. ik moet nu wel blijven oefenen, want het is wel een dingetje wat je pas echt onder de knie krijgt als je het blijft oefenen.

Dubbele lijnen = dubbel trots! 
Ik ben supertrots op Mems, want ze liet al mijn geklungel best braaf toe. Wat ik zelf ook best spannend vind bij de dubbele lijnen is dat er 1 lijn achterlangs haar kont gaat en tijdens het longeren, zakt deze lijn best laag. Ik was even bang dat ze er in zou staan, maar Sarina stelde me gerust dat zolang ze voorwaarts gaat, dit eigenlijk niet kan gebeuren.  Mems had wel weer even een uitbarsting, toen Edelweiss in de bak kwam. Ze vindt het dan heel moeilijk om haar focus te blijven houden en maakt er dan een beetje een potje van. Met de dubbele lijnen ben ik dan nog niet handig genoeg om direct goed in te kunnen grijpen, maar ook hier was Sarina weer de reddende engel die weer rustig uitleg gaf hoe ik dit het beste kan aanpakken.

Borreltje op!
Als laatste oefeningen moesten we rechte lijnen rijden. Ook hier geldt weer: klinkt simpel, is moeilijk! Bij het rijden van rechte lijnen, merkte ik goed dat een klein beetje druk al veel doet. Ik had steeds te veel druk, waardoor ze echt naar rechts of links ging, in plaats van dat ik een beetje bijstuurde. Het leek wel alsof we een borreltje te veel op hadden.Na het harde werken, mocht Mems weer de trailer op en dat was natuurlijk de volgende uitdaging. In het begin ging het wel ok, maar toen ze Edelweiss hoorde en er ook nog andere paarden gingen hinniken, toen werd ze was onrustig. Dus ik ben bij haar blijven staan in de trailer en toen kalmeerde ze wel weer.
Dus voor de komende tijd willen we proberen om vaker samen met Edelweiss te gaan lessen, zodat we het op de trailer staan ook meer kunnen oefenen.

Het was dus weer een enerverende dag, waarin we veel geleerd hebben en er ook weer nieuwe uitdagingen in het vooruitzicht liggen.

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *