Het paradijs…. Jadem Arabians!


Ken jij ook van die situaties waarbij je iets ziet, waardoor je recht in je hart wordt geraakt? Dat je voelt hoe de tranen prikken, je hart sneller slaat en heel je lichaam vervuld wordt met dankbaarheid?? Zaterdag had ik zo’n moment! Ik stond weer oog in oog met een Arabisch Volbloed, het ras waarvan ik elke dag droom dat ik er weer eentje ooit een thuis mag geven.

Wenturo.

In 2010 kwam mijn eerste Arabische Volbloed in mijn leven, namelijk Wenturo. Ik weet nog zo goed hoe ik hem heb leren kennen. Ik ging op zondag naar het NK van de DAWRA kijken om kennis te maken met het Arabisch Volbloed en het westernrijden. Diezelfde avond nog postte ik een bericht op het Arabisch Volbloeden Forum: ‘Ik wil een Arabier om western te rijden.’
Nog geen uur later ontving ik een foto van Wenturo in mijn mailbox en ja hoor, ik was verliefd! De zondag er op stonden we oog in oog en vanaf het eerste moment van onze ontmoeting wist ik het: ‘Dit is hem! Dit is mijn maatje!’
Helaas moest ik hem 3 jaar later laten gaan…. Ik mis hem nog elke dag. Hij heeft mij laten zien wat voor bijzondere dieren Arabisch Volbloeden zijn. Een Arabisch Volbloed is namelijk geen paard, het is een persoonlijkheid! En ooit…. komt er weer zo’n persoonlijkheid in mijn leven.

Wenturo was koning en clown tegelijk.

Jadem Arabians.

Nu even terug naar zaterdag, want wat was er aan de hand? Enkele maanden geleden ontving ik de VLAR-Sprokkel in mijn mailbox, een bericht waarin allerlei relevante informatie staat over de komende activiteiten van de Vlaamse Lange Afstand Ruiters. En las ik dat nou goed??? Werd er nou een bezoek georganiseerd aan Jadem Arabians?? De stoeterij waarvan ik al uren op de website had gekeken, terwijl het kwijl uit mijn mondhoeken liep… Kreeg ik nou echt de kans om daar eens een kijkje te nemen? Kreeg ik nou echt de kans om het levenswerk van Christine Jamar met eigen ogen te zien?

Paradijs.
Zaterdag was het dus zover! We werden zeer hartelijk welkom geheten door Karolien Heyns. Karolien vertelde ons over de geschiedenis van Jadem Arabians en hoe Christine Jamar begonnen was met 2 merries. Tijdens haar verhaal nam Karolien ons mee over het prachtige domein. We werden langs de prachtige dekhengsten geleid die met een nieuwsgierige blik naar ons clubje stonden te kijken. Ik moest even slikken…. Wat een prachtige wezens…. Wat een uitstraling….Ze kijken gewoon zo recht je hart in….
Na de dekhengsten liepen we richting de stal waar de paarden stonden die getraind werden voor de show. Ook hier werd ik weer geraakt door de zachtheid van het Arabisch Volbloed, soms krijg ik gewoon het gevoel dat ze ‘mens’ zijn.

De plek waar nieuwe levens beginnen….
De meest bijzondere plek van het domein vind ik de stallen waar de drachtige merries staan. Wat een schattige plek is dat. Een ruime stal die toch knus aandoet en het lijkt een beetje een soort woonwijk. Je hebt naast en tegenover je buren en ze kunnen allemaal over de schutting meekijken, maar toch heb je je eigen plekje. Met je buren kan je een een bakje koffie drinken of even een babbeltje doen, maar voor de rest heb je alle ruimte voor jezelf en natuurlijk ook voor het veulen wat je ter wereld gaat brengen. De merries zagen er zeer tevreden uit, lekker knabbelend op hun hooi, genietend van de plek waar nieuwe levens beginnen.

Show.
De rondleiding eindigde in de piste, waar enkele paarden aan ons werden voorgesteld. Zo sierlijk als ze zijn, zo bereid waren ze ook om een showtje weg te geven. Ze zijn niet alleen prachtig als het gaat om hun uiterlijk, maar ook hun innerlijk is prachtig en tijdens zo’n showtje lijken deze 2 puzzelstukken zo mooi in elkaar te vallen. Wat een krachtige paarden, wat een persoonlijkheden… Als ik ze daar zo door de piste zag dansen en zweven met hun staart omhoog, hun oortjes gespitst en hun nieuwsgierig blik gericht naar de mensen die er aanwezig waren…. dan kan ik je alleen maar zeggen dat mijn hart is gesmolten…..


Liefde en passie. 
Niet alleen de paarden hebben mij enorm geraakt, maar ook zeker de passie waarmee Karolien over de paarden heeft gesproken. Ze spreekt vol enthousiasme uit haar hart over de paarden. Je voelt de liefde die ze heeft voor het Arabisch Volbloed en voor de plek waar ze werkt, Jadem Arabians. Je voelt hoe graag ze deze liefde en passie met anderen deelt, ook al moet ze daar heel hard voor werken.
Je ziet hoe zij en haar collega’s liefdevol met de paarden omgaan. Een liefdevol klopje als ze het halster aan doen, even een knuffel als ze een van de paarden staan te scheren, even de voorpluk goed leggen…. Het is fantastisch om even toeschouwer te mogen zijn van een team wat met hart en ziel elke dag bezig is om deze prachtige wezens tot hun recht te laten komen.Dankbaar.
Ik ben zo ontzettend dankbaar dat ik dit heb mogen meemaken, dat ik weer even heb mogen proeven hoe het ook weer is om zo’n bijzonder wezen in mijn buurt te hebben. Op de terugweg in de auto rolde er een traan over mijn wangen…. die middag leek het even of Wenturo weer heel dicht bij me was!
Maar de traan was niet alleen gevuld met gemis, ook zeker met dankbaarheid en hoop. Ik ben de mensen die dit mogelijk hebben gemaakt heel dankbaar, want hierdoor is mijn hoop weer gegroeid dat er ooit een moment komt dat ik hier kan delen dat ik weer verliefd ben…. op een Arabisch Volbloed!

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *